Böyle Söyledi Derviş / Thus Said Zarathustra

Sabretmenin bir halta yaramadığını anladığın zaman, Nietzsche sana göz kırpıyor demektir.

When you realize being patient doesn't do a shit, it means Nietzsche has to be blinking at you.

İlgisizlik / Apathy

İnsanlardan çoğu zaman istediğiniz cevapları alamazsınız. Yanlış sorular ve sessizlik herşeyi bitirebilir.

Most of time you can't get the answers you are looking for from people. Wrong questions and silence can end everything.

Boğa / Bull

Kırmızıya karşı keskin bir nefreti vardı. Kendi rengi dışındakilere dayanamıyordu. Kendi cinsi dışındakileri av olarak görüyordu. Boynuzlarını sivrileştirmekten dişleri döküldü. Boynuzlamak için konuşmaya gerek yoktu.

Sürünün altında ezildiler. Çirkin bir fikir yarışı ve çirkin boğalar yüzünden. Her ne kadar kanın rengi kırmızı olsa da boğalar bundan rahatsızlık duymuyordu. Çünkü yeterince kanadıklarında ölüyorlardı.

He had a pure hatred against red. He couldn't bare others except their colours. He was seeing other species as preys. Because he made his horns sharper, his teeth has got lost. There was no need to talk for horning.

They got crushed under the horde. Because of an ugly idea race and ugly bulls. Altough the colour of blood was red, bulls weren't uncomfortable with. Because when they bleed enough they were dying.

Saltanat / Reign

Yediklerine dikkat ediyorlardı. Yaptıklarına değil. Eski kafalı saltanatı yaşatmak için sağlıklı olmaları gerekiyordu. Eski düşüncelerinin sıcak servisini yapmak için garsonlara ihtiyaç vardı. Onları da koruyup kolladılar.

Gençler itiraz ettiler. Megafonları olmadığında bağırdılar. Yaşlı kulaklar işitsin diye. Yumurta attılar, sesleri yetmediğinde. Yürüdüler, sürecek arabaları yok diye. Pankart açtılar basın kör edildiğinde. Yaşlı keçiler inat etti, ordularını saldılar. Piyonlar susturuldu karşı tarafa geçemeden.

Gençlik ne olacağının bilincinde çabalıyor. Saltanat sonsuza kadar sürmesin diye.

They were being careful about what they eat. Not for what they do. They had to be healthy to rule old minded reign. They had need waiters to serve hot of their old ideas. They protected them too.

The youth protested. They shouted when they had no megaphones. So the old hears could hear. They threw eggs, when their voice weren't enough. They walked, because they had no cars to drive. They unfurled banners when the press get blinded. The old goats went stubborn, they released their armies. Pawns get silenced, before they could get to the other side.

The youth keeps struggling with conscious. So the reign can't last forever.

Risk

Daha fazlasını isterken elindekileri kaybetmek iğrençtir. Hayallerinle gerçekliğin karışımı zehirli bir iksir gibi. Tereddütlerin vardır, geçmişteki başarısızlıklarının yaralarıdır onlar. Öpmek istediğin dudakların açtığı yaralar. Risk almaya gözün yemediği için kendini yiyip bitirirsin. Sonra sorarsın kendine bu kadar zor olmak zorunda mıydı diye. Yerdeki düşmüş hayaline bakarken.

It's disgusting to lose what you have when you want more. Mixture of your dreams and reality is like poisonous elixir. You have hesitations. They are the scars of your failures from past. The scars caused by the lips you want to kiss. Because you can't take the risk you eat yourself alive. Then you ask yourself, was it have to that hard. When you are looking down to your fallen dream.

Dünya Benim Sanıyordum / I Thought The World Was Mine

Film ve dizilerde, televizyonlarda, gazetelerde gördüğüm yabancı ülkeler, belgesellerde yayınlanan doğa. Aslında uzak değiller o kadar. Parmak uçlarımla milyonlarca şeye ulaşabilirim internetten. Ama mutlu etmez bunlar beni. Göremedikten sonra o uzak insanların gözlerindeki ışıltıyı, duyamadıktan sonra doğanın sesini, koklayamadıktan sonra egzotik bitkileri, tadamadıktan sonra onların yediklerini, dokunamadıktan sonra topraklarına ben ekranlarda görmüşüm ne yazar.

Birbirimizden uzaktayız. Dünya'yı ülkelere böldük. Çok lazımdı değil mi bu kadar çok ayrılmak ve savaşmak?

Bir reklamda diyordu, "Dünya sizin. Onu iyi kullanın." diye. Televizyonu açtıktan sonra görmüştüm.

All the foreign countries I've seen in movies and tv series, televisions, newspapers, the nature in the documentaries. Actually, they are not that far away. With my fingertips I can reach millions of things thru internet. But all of them won't make me hapy. What's the point of seeing on screen if I can't see the sparklings in the eyes of those people, if I can't hear the sound of nature, if I can't smell the exotic plants, if I can't eat what they are eating, if I can't touch their lands.

We are far away from each other. We have divided the world to countries. It was necessary to fight and get divided a lot, wasn't it?

In a commercial it was saying, "The world is yours. Use it well." I was saw it after turning on the TV.

Kanser / Cancer

Acı çekiyorsun. Çünkü sürekli kendinle, içindekilerle savaşman gerekiyor. Kendinle daha ne kadar savaşacaksın bilmiyorsun. Ne iyileşip rahatlayabiliyor, ne de ölüp kurtulabiliyorsun. İşkence bu! İsyan ediyorsun ama aynı zamanda umursamıyorsun. Ya gözardı ediyorsun ya hoşuna gidiyor. Pes etmemek, savaşmak daha iyi hissetmeni sağlamıyor. Çünkü yorgunsun, inat ediyorsun, hastasın sen, kanser hastasısın.

Kendini yiyorsun. Kendinden besleniyorsun. Kendini sömürüyorsun. Kendine iltimas geçiyorsun. Ne zaman doyacaksın?

Bölünmek istiyorsun. Neyle? Kaç parçaya? Hangi cerrahla ? Niye?! Peki, seni kim tedavi edecek? O mükemmel bir doktordu. Belki bu halini öngörmüştür. Her şeye rağmen o elinden gelenin en iyisini yaptı, ama şu an ki haline bir bak. Neye dönüştüğüne, nelere göz yumduğuna, neyi desteklediğine, neyi istediğine, neden sustuğuna göre bak. Bak ve utan!

Seni çok seviyorum. Ama aynı zamanda sana acıyorum.

You are suffering. Because you have to fight with yourself and those who inside. You don't know how long you are gonna keep fighting with yourself. Neither you can recover and relax, nor you can die and rest. This is torture! You rise up but sametime you don't care. Either you ignore or you like it. Not giving up, fighting doesn't make you feel better. Because you are tired, you are being stubborn, you are diseased, you have got cancer.

You are eating yourself. You are filling with yourself. You are exploiting yourself. You are bestowing privelege on yourself. When are you gonna be satisfied?

You wanted to be divided. With what? To how many pieces? With which surgeon? Why?! And who is gonna threat you? He was a great doctor. He might have foreseen your situation. Regardless, he had done his best, but look at yourself. Look at what have you become, what are you passing over, what are you supporting, what do you want, why do you keep silent. Look and shame on yourself!

I love you so much. But meanwhile I feel sorry for you.