Sana baktığım zaman kendimi değersiz hissediyorum. Ulaşması çok zor, o kadar yüksek bir yerde duruyorsun ki tırmanırken düşersem, tekrar ayağa kalkamayacağımdan korkuyorum, başarısızlığımla dibine girdiğim yerden. Gözlerinin rengini çok seviyorum ama bana bakman acı veriyor. Acınası ruhum teşhir oluyor. Dudaklarının arasından çıkacak hiçbirşeyi duymak istemiyorum. Altı hiç şansımın olmadığı vurgulayan sözlerle çizili cümlelerin var.
Herşeye rağmen buradasın. Yaşıyorsun ve umutsuzcasına atsa da kalbim, yaşadığımı hissettiriyorsun.
Ve çok güzelsin. Benim için fazla güzel.
When I look at you, I feel worthless. You are staying in high where so difficult to reach that if I fall while climbing, I am scared to not standing up again from the the ground where I fall into.
I love the colour of your eyes but the way you look hurts me. My pitiful soul is being exposured. I don't wanna hear anything you comes out from your lips. You have underlined sentences which emphasizes that I have no luck at all.
Despite everything you are here. You are alive and even my heart is beating desperately, you make me feel alive.
And you are so beautiful. Too beautiful for me.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder