Mutlu olduğumda taşıdığım tüm yükleri taşıyabiliyorum. Bazen yüklerin farkında bile olmuyorum. Lakin, ani bir mutsuzlukta denge bozuluyor. İnce tabaka çöküyor ve tüm yüklerin altında kalıyorum. Nefes alabileceğim ana kadar.
When I am happy, I can carry all the burden. Sometimes I am not even aware of the burden. However, in a sudden unhappiness it become unbalanced. The thin layer collapses and I get buried under the whole burden. Till the moment I could breathe again.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder